Kitap akışı maceralarla ve almamız gereken derslerle doluydu.Ah şu küçük Emir yok mu?Küçüklüğünden büyümesine kadar bir insanın bir olay karşısındaki kararsızlığı ve tasavvur edişlerinin bile ancak bu kadar hem hayvancıl hem insancıl duruşunu izah edebilirdi.Emir büyüdü hikaye bitti.Ama insanoğlu'nun aciz duruşu hiç değişmedi."Ben"merkezi etrafında masumane iç çekişler.Merak ediyorum ki acaba bizler de gerçekten avunacak bir şeyler bulabilecek miyiz,kendimizden bir parça?