#masaldankitaplik
Dünya Ağrısı kitabını dün akşam bitirdim şimdi de yorumunu sizlerle paylaşıyorum. Açıkçası kitabı sevemedim. Aşırı depresif ve melankolik bir ruh hali içerisinde olan bir kitaptı. Okurken bu ruh hali benim hiç hoşuma gitmedi nedense. Anlatım tarzı da pek benlik olmadığı için beni pek sarmadı diyebilirim. Konusu kısaca Mürşit isimli baş karakterimizin hayatının yorgunluğundan bunalmış olmasını ve hayatının depresif yönlerini vurgulayarak anlatıyor. Bazen geçmişe dönerek bazen şimdiki zamanı anlatarak hikayede zaman sıçramaları yapılıyor. Mürşit’in bu kadar depresif bir karakter olması beni çok yordu. Eşine ve çocuklarına olan umursamaz tavırları beni çok kızdırdı. Sonuçta evin reisi olan kendisiydi. Fakat o kadar alakasızdı ki bu işlere. En sevdiğim karakter Mürşit’in oğlu Özgür oldu. Hayata sımsıkı tutunması ve hayallerinin peşinden koşması benim çok hoşuma gitti. Bir diğer sevdiğim karakter ise Madenci oldu. Neden sevdim bilmiyorum ama yaşadıkları içimi acıttı ve sanırım Madenci’ye acıdığımdan dolayı biraz daha samimi buldum o karakteri. Kitabın vermek istediği şeyleri net bir şekilde anlayabiliyorsunuz fakat bu sizi biraz yoruyor. Özellikle belirtmek istiyorum ki kitabı asla mutsuz bir zamanınızda okumayın. Sizi depresyona sokmak için ideal bir kitap. İnsanların ruh hali gerçekten çok iyi yansıtılmıştı fakat Mürşit’in yaşadığı şeyler bana çok basit ve büyütülmeyecek kadar anlamsız geldi ve kendini bu kadar bunaltması bana saçma geldi. Nedense pek sevemedim. Belki sizler severek okursunuz. Kendinize çok iyi bakın kitapla kalın!
Puanım:2/5