Tanrısal Güzellik.
Venedikte Ölüm, kesinlikle sakin kafa ile okunması gereken bir öykü. Öncelikle şunu belirtmeliyim ki betimlemelerinde ki mitolojik yaklaşım ve en azı otuz kelimeden oluşan uzun cümleler okuyucuyu bir hayli yoruyor.
Konu itibariyle sanatçının aşkı ve ölümü temel alarak kendi içinde oluşan duygusal yoğunluğu aktardığı bir eser. Araştırmama göre Mann, ilk bu kitabı Goethe için yazmayı tasarlamış fakat sonra Aschenbach karakterini yaratıp kitabı bu yönde oluşturmuş. Tabi bana göre Goethe adı farklı olsa da, karakter bakımından her sayfada işlenmiş.
Aşkın en olgun halini bir çocuğu temel alıp işlemesi bana bir hayli ilginç geldi. ( kesinlikle pedofili yok!) Yazar kitapta bunu mitolojik tanrılarla özleştirip sanatçının sanatını icra etmek için ilham aldığı unsurların ve kişilerin ne denli ilginç bir şekilde karşısına çıktıklarını anlatıyor ve ekliyor eğer sanatın icra edilmesi safhasının ne kadar garip ve ilginç detaylarda ortaya çıktığını okurlar bilselerdi, sanatçıya merak ve hayranlık beslemezlerdi.
Şunu da eklemek edemeyeceğim; Aschenbachın yaşlılığını farkedip karşısında ki tanrısal güzellik olarak tanımladığı çocuğu gördükten sonra kendine aynada bakarken ki o iç sesi ile konuşmaları çok, çok güzeldi.
Okuyacaklara derin ve uzun cümleler karşısında başarılar dilerim.
İyi okumalar efendim...
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.