Her şeyini iliklerime kadar hissettiğim kitabın bir yerinde “Kelimeler bu duyguları anlatmakta yetersiz kalıyor.” cümlesini görünce Hugo’nun benimle alay ettiğini düşündüm. Yetersizliğin kapısını bile çalmayan bu kitabın önsözünde darağacı “Bütün ulusların,devrimlerin kökünden sökemediği tek ağaç” olarak belirtiliyor.
İlginç olan ise kitap boyunca mahkûmun suçunun ya da isminin belirtilmemesi. Günümüzde hâlâ tartışılan bu konu hakkında, Hugo’nun mahkûma dair hiçbir bilgi vermeyerek “Kim olursa olsun hiçbir suçun cezası ölüm olmamalı.” düşüncesini çok iyi bir şekilde savunduğunu görebiliyoruz. Kendimizi idama giden bir mahkum olarak düşünmemizi isteyen yazar, bazı cümleleriyle nefesimizi keserek adını bile bilmediğimiz hükümlü kişinin intikamını almış gibi görünüyor.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.