Hayatım boyunca okuduğum en garip kitaplardan biriydi. Sevdim mi? Bilmiyorum. Sevmedim de diyemem. Çok garip duygular içinde kaldım. Aslında konusunu bildiğim için beni az çok neyin beklediğini biliyorum ama karakterlerin bu kadar sinir bozucu olacağını tahmin etmemiştim. Özellikle Kit. Adam beni resmen deli etti. Kararsız korkak herifin tekiydi. Özellikle yarıdan sonra cidden başkarakterden nefret ettim. Helena da gerçekten çok orijinal bir karakterdi. Yazar güzel bir karakter yaratmıştı ama her şeye rağmen en yakın arkadaşının sevgilisine aşık olmasını kabullenemedim. Hoş kitap boyunca acı çekti ama olsun. Ve en yakın arkadaşı da gerçekten kötüydü. Her neyse kitabın başlarını çok sevdim ve eğlendim ama yarıdan sonra sinir oldum. Kit’in seçimleri beni delirtti. Ve sonlara doğru çok gereksiz bir karakter girdi. Muslim neden niye girdi kitaba Helena ile ne yaşadı inanın hiç anlamadım. Onun haricinde kitabın rüyaya dayanarak başlaması ve kitapta bu rüyadan izler taşıması güzeldi. Kitabın sonunun mutlu bitmesine de sevindim. Her ne kadar hak etmeselerde :D
Kitabı önerir miyim diye sorarsanız, sanırım cevabım hayır olacak. Akıcılığı ve merak uyandırıcı olduğu için birkaç saatte bitirsem de kitabı gönül rahatlığıyla öneremiyorum. Çetrefilli ilişki ve konular sevenlere önerebilirim sadece. Son olarak yazarın cümlelerine bayıldım. Çok orijinal ve güzel cümleler kurduğu için bol bol alıntılık yer buldum ama tasvirde kesinlikle yetersizdi. Hiçbir karakteri gözümde canlandıramadım ve bu beni biraz üzdü. Kitabı da gözümde yetersiz kıldı.