"Bulgar dostum Kotsev'in torunu Milena kız dört yaşında. Ninesi dizine oturtmuş bir gün, annesi Nora ve teyzesi Irina da Nâzım'ın Bulgarca kitabını açmışlar; Nikolay Tsonev'in çevirisiyle bir şiir ezberletecekler çocuğa. Irina başlamış: 'Kapıları çalan benim.. Milena tekrarlamış. Gözleri pırıl pırıl. Masal gibi şiir. İyi gidiyor. Derken, dördüncü dizede göze görünmez ölüler duyunca, kızcağızın üzüm karası gözlerinin parıltısı uçuvermiş. İrina yine sürdürmüş: 'Hiroşima'da öleli / oluyor bir on yıl kadar / yedi yaşında bir kızım / büyümez ölü çocuklar. İstemez misin, Milena bir ağlama tutturmuş birden:
'İstemiyorum bu şiiri! Neden öldürmüşler yedi yaşında kızı? Kötü amcalar!.
Sayfa 15