Pulitzer ve Nobel ödüllü yazar Toni Morrison ile tanışma kitabım olan En Mavi Göz ırkçılığın, fakirliğin, kadın ve çocuk istismarının rezalet derecesini tüm çıplaklığıyla anlatan bir kitap. 1970'de yazılıp ancak 1993 yılında kitlelere ulaşabilen gerçekten çarpıcı bir eser. Giriş cümlesinden itibaren gerçekliği ile tüylerinizi diken diken eden bu kitapta Pecola'nın acılı hikayesini arkadaşından dinleyeceğimi sanırken her bölümde başka bir karakterin hikayesine adapte olmak yer yer beni yordu. Özellikle kitabın sonsözünü sindirerek okumanızı tavsiye ederim zira şu cümle gerçekten de benim kitapta en hoşlandığım durumdu: "Buradaki yenilik, bana göre bir kız çocuğunun uğradığı tacizi konu alan bu hikayenin tecavüz mağduru olan ya da olabilecek kişilerin-kimsenin kulak vermediği kişilerin- yani bizzat çocukların bakış açısından anlatılmasıydı. Kız çocuklarını belli bir kalıba sokmanın ne kadar acı sonuçları olduğunu ise oyuncak bebek hediye edildiğinde kimse ona ne istediğini sormadığı ve asıl istediği bebek olmadığı için bebeği nefretle parçalara ayıran Claudia'nın hikayesinde farkettim. Her kadın ve kız çocuğu sahip olduğu tüm özellikleri ile çok güzeldir ve tıpkı kar taneleri gibi birbirinden çok farklı ve eşsizdir. Tek dileğim yıllar içinde kadınlar olarak en önce birbirimize karşı olan zulmü durdurup erkeklerin zulmü karşısında tek yürek olmamız.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.