Bayağı olmuştu başlayalı ama anladım ki aralıklı okuma yapılmayacak bir kitap. O yüzden bir solukta okuyacak doğru vakti aradım ve bir kaç saat aralıksız okuyup bitirdim. Bir nevi nefessiz kalma denemesi de denebilir. Çünkü gerçekten nefesimi kesti okurken. Çok güzel dil ve anlatım beni kitabın içine aldı. Harflerin yanına nokta oldum virgül oldum, bazen de kesme işareti. Satır başında hep durdum. O denli dalarak içine okudum. Hissettirdiği şeyler gözlerimden yaş damlamasını değil kalbimin de ağlayabileceğini gösterdi bana. Şaşkınım, çünkü bir sonraki bitireceğim kitap aynı hissiyatı vermezse -ki veremeyebilir- bu hayal kırıklığı yaratabilir. Herkesin mutlaka okumaya başlaması gereken bir kitap. Okurken de değişik bir okuma stili kullanmanız gerekiyor. İlk önce sol taraftaki günleri takip edip sayfaları okuyup sonra geri dönüp sağ sayfaları okumalısınız.