Özgüvenli bir bağnazlığın gölgesinde yeşermeye çalışan masum duyguların bir hikayesi bu eser. Hikayeden çok teknik açıdan bakınca da, Gabriel Garcia Marquez'in çok sevdiğim bir yönünü de bariz bir şekilde tanıyoruz bu kitapla. O da duyguları sözlerle değil eylemle okuyucuya aktarması. Sahnede gerçekleşen eylem ve davranışlar bize karakterin ruh halini çok güzel yansıtıyor. Marquez karaktere yaptırdığı şeyin okuyucuda hangi duyguyu uyandıracağını çok iyi biliyor. Bir küçük notu da kitabın son kısmına geçiş aşamasına düşmek istiyorum. Trajedinin yaşatacağı şok etkisini büyütmek isteyen yönetmenlerin, olumsuz sahnelerin başlamasından hemen önce mutlu bir tabloyu sunması nasıl trajedinin etkisini büyütüyorsa, engizisyon faaliyetlerinin başlamasından hemen önce okuyucuya sunulan mutlu tablo da aynı etkiyi yaratıyor.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.