Stefan Zweig psikolojik tahlil konusunda çok başarılı bir yazar.Genelde kitaplarında bu tahlilleri kendisi açıkça gösterir.Ama bu kitapta sanki bu görevi okuyucunun üstlenmesini istemiş gibi.Hatta sanki Zweig da bazı fikir karmaşalarını-örneğin Hristiyanlık ve Yahudiliğin ayrıldığı yerler ve doğruları gibi-olduğu gibi bırakmış.Kitabın sonunda ise Esther`in anneliğe olan özlemi bence beklenmedik değildi.Savaş sonrası ailesinden,yuvasından koparılmış ve bunun eksikliğini hayatı boyunca hissetmiş bir genç kızın ergenliğinde bir bebeğe bağlılığı çok da akıl almaz gelmedi bana.Ancak kabul etmek gerekirse Meryem Ana`nın yaşamının Esther`le olan benzerliği bana bir sonuç vermedi.Yine de farklı bir yaşamın kapılarını aralamak açısından zevkle okunabilir bir eser.