Açlıktan olmemek için hırsızlık yapıp idam cezasıyla ölmek.
-----Spoiler içerir----
İdamın da en kötülerinden asılmak değil basın giyotinle izleyenlere bir şölen verircesine kesilmesi. Ne kadar da utanç verici ve acı.
Hugo kimsenin idamı hakedecek bir suç işlemeyecegini düşünüyor.
Kitabın sonradan eklenen tiyatro kısmında kendi eserini yerenleri koyup eserini daha çok benimsetmeye çalışmış olduğunu düşünüyorum.
İçeriğe gelecek olursak:
İnsan yaşamak için neler yapıyor. Kürek cezasi yerine ölmeye razı olan mahkum ömür boyu kurek cezasını ölmeye yegliyor daha sonrasında. Yaşamının son anina kadar gururunu yerler altına serip bağışlanma diliyor. En kotu olan kısım ise kendi kızının onu tanımaması. Bir babasi var ve onu çok seviyor ama ölduğunu zannediyor (2saat sonra gerçekten ölüyor.) ve babasini taniyamiyor. Bir baba için gerçekten çok ağır bir şey.
Kitabı beğendim ama duygu yoğunluğunu biraz az olduğunu düşünüyorum. Olaylar kötü fakat betimlemeleri Hugonun diğer kitaplarına göre daha az olduğu için duyguyu yeterince hissedemedim.