Yazar alışkın olduğumuz ağa-köylü ilişkisinin tam tersini işlemiş bu romanında. Normalde ezilen köylü ezen ağayken bu romanda işler değişiyor. Bük halkı Yarbükü'nün mazlum yaratılışlı ağası Remzi'ye etmediğini bırakmıyor.
·
52 Gösterim
1 Yorum
Merhaba, yalnız buradaki ağalık sembolik bir durum. Köy ağalığı yok burada. Sadece vadideki çeltik tarlasının dönümü diğerlerinden biraz fazla olduğu için kinayeli olarak "ağa" denilmiş. Tarlası en sonda ve çeltiğine su bırakmıyor diğer komşular. Angarya işleri ona yüklemek için de "sen ağasın sen yap o zaman" diyorlar. Bilindik ağa-köylü ilişkilerinde ağa çalışmaz. Ağanın birkaç karısı vardır. Emrinde çalışan işçileri vardır. Bizim Remzi'nin ise kirli yazmalı anası, desenleri solmuş döşeği ve bir çift ayakkabısı var (Yarbükü'nden yalınayak gelince hanımının ayakkabılarını giymişti).
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.