Gönderi

Böylesine anlaşılmaz ve sorumluluk duygusunu tüm acılarıyla hisseden bir insan olacağıma, keşke odandaki o mutlu dolap olsaydım da her daim seni görebilseydim. Böylece doya doya seyredebilirim seni. Koltukta oturuşunu, mektup yazışını, yatışını kalkışını...
Sayfa 59·Kitabı okudu
·
2 Gösterim
2 Yorum
Anladım, Teşekkürler..
Rica ediyorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.