Yazarımız Ali Ünal 'ın #Neyzen kitabını okudum arkadaşlar.İyiki de okumuşum.Çünkü içim aşkla doldu.Tek aşk ile...Hamza'nın bu hayatta tek kalması ile başlayan bu hikaye neyzen olmasına doğru gidiyor.Ama bu süreçte nasıl aşk ile yandığını, nasıl kavrulduğunu , nasıl piştiğini göreceksiniz.Tasavvuf kitaplarına bayıldığım doğrudur ve bu kitapta beni benden alan en önemli ve en değerli kitaplardan biri oldu.Normalde bilirsiniz ki çok beğendiğim kitapları kendimi tutamayıp uzun uzun anlatır ve yorumlardım ama bu kitap farklı.Bu kitabı okumanızı ve sizinde o aşk ile dolmanızı istiyorum.Yazarımızın o tek aşkına, yüreğine,kalemine sağlık.Baş tacım oldu bu kitap
"Sen sonbahar idin, adını ilkbahar eyleyim diye,yollardayım gündüz gece.
Bazen hayaldi,bazen rüya.Bazen ayağıma takılan bir taştı,bazen koca bir dağ.Yılmadım,ben yılmadıkça daha da kolay oldu akan yollar.Ömrüm hep adını çağlar.İklim sevgi olunca bir hatır bir gönül işitir de aklım gerçeğe akar.Oysa hayal de gerçektir aslında.Kendin kurabildiğin kadar."
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.