Adem elmayı ısırdı; doğdu, yaşadı, acı çekti ve öldü. Acı çekmeseydi, geçmişte acı çektiğini fark etmeseydi yaşamış sayılmazdı zaten. Çektiğin acıyı unutmak, kendini unutmak aslında. İnsan acısıyla var olur, ona tutunur. Kitapta bu konu o kadar ince ve ağır işlenmiş ki hayran olmamak elde değil.