Benim masum, her şeyden habersiz çocukluk günlerim bu seri. İlk sayfadan doldu gözler tabii. Zaman döndürgeci, Üç Büyücü Turnuvası ve tüm flashbackler harikaydı. Keşke tiyatro şeklinde yazılmasaydı çünkü tek cümlelik diyalogların çoğu hissizdi ve bana yetmedi. Daha fazla şey duymak, daha fazla o dünyanın içinde kalmak istedim galiba(yine). Rowling biraz daha karakterin duygularını bize betimleseydi ya da biraz daha ayrıntı ekleyip bizi Hogwarts'da azıcık daha gezdirseydi mükemmel olurdu. Her sayfasında özledim Büyücü Dünyasını, Diagon Yolu'nu.
Sonuç olarak eşsiz seriye eşsiz bir parça daha eklenmiş oldu. Keşke filmi yapsalar diye kendi kendime saatlerce söylendim ama sanırım tiyatro olarak kalması istenmiş. Üzücü:(