Kısacık, az ve öz bir kitap, tıpkı Gracian'ın öğütlediği gibi. Yayıma hazırlayan tarafından kaleme alındığını düşündüğüm metin kısımlarındaki metaforlar hoşuma gitti. Emir kipinde yazılması önce üstten bir tavır gibi görünse de Gracian'ın vaizler veren profesör bir papaz olduğu dikkate alınınca kendi dönemi için alışılageldik bir yaklaşım olduğundan itici gelmedi.
Öğütlerin her birini düşündüğümde aklımda belli insanlar belirdi, hayatın tam içinden bir nehir gibi aktı gitti. Ölçülülük, sağduyu ve iyiniyet vurguları insanoğlu var oldukça yitip gitmeyecek değerde. Her cümlesine katılmadım ama tüm öğütleri kendi tecrübelerim üzerinden bir muhakeme yapma ihtiyacı doğurdu, düşüne düşüne okuyan herkesin kendisine bir fayda sağlayacağını düşünüyorum.