Kitabı bitirdim ama bir kere daha okumam gerekiyor gibi bir his var içimde, bitmiyor kafamdaki sorular, ilginç bir kitap... kahramanımız Zebercet, atalarından kalan oteli işletiyor, toplum içinde yalnız ve yabancılaşmış bir karakter, olaylar insana dair, berberi,kestanecisi, meyhanesi, gündelikçi kadını, otele gelip kalanlar,otelden ayrılanlar olağan bir anlatımla anlatılıyordu ilk başta...daha sonra bu olaylar değişiyor ve bütün bu kurgu sanki Zebercet'in zihninde olup biten bir çeşit bilinçaltı karmaşası oluveriyor..atalarımızdan getirdiklerimiz ve yaşadıklarımız ,hayatımıza girip çıkanlar bizi şekillendirmez mi ...aslında ölmek için yaşamıyor muyuz, yaşarken öldürdüklerimiz yok müdür, duygularımızı, düşüncelerimizi , yakınlarımızı öldürmez miyiz yaşarken, hatırladıkça.... Yusuf Atılgan ilk defa okuduğum bir yazar ve bir hırs ya da iddia gütmeden öylesine yazmış gibi hatta okuyucudan gizlenmeye çalışır gibi yazmış...ne düşüneceğimi bilmeden kapatıyorum son sayfayı ,anlamak için içimde bolca konuşmalar olacağa benziyor
Anlam içinden anlam çıkarmaktan hoslanan ,metaforlari sevenlere tavsiye edebileceğim güzel bir eser.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.