"Güneşin ya da ölümün yüzüne aniden bakamazsın."
Bu cümle kitabın aşırı akıcı ve sade bir dili olmasına rağmen neden bu kadar yavaş ilerlediğini sorgularken kendime verdiğim yanıt oldu.Kitabı okuyarak geçirdiğim süre, okurken fark ettiklerim üzerine düşünmekle geçirdiğim süreden daha kısa olmuştur. Fark etmek ağır bir yüktür. Varlığından haberdar olmadığımız bir şey bizi korkutamaz. Ama içimizdeki o sinyali aktifleştirdiğimiz an olacaklar artık bizim kontrolümüz dışında gerçekleşecektir.
Bir kitabı bitirirsin ve zihninde belirli bir yargıya varmanın huzuruna erişir, rahatlamış hissedersin. Bir kitabı bitirirsin ve aslında daha yeni başlamış olduğunu anlarsın, düşünmenin ağırlığı yüklenir omuzlarına.
Nereden bakarsak bakalım yüklediği sorumluluklara rağmen ben yine de kim olduğumu, nerede olduğumu, nereye varacağımı sorgulatan kitaplardan yana olacağım sanırım. Çünkü ancak bu tür kitaplar bizi olduğumuz konumdan bir adım ileriye atmayı sağlayacak.
Ölümün anlamı, varoluş, yalnızlık konularında düşünmek isteyen biri bu kitabı eline alarak bunu doğal olarak sağlamış olacaktır.
İyi okumalar...
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.