Jack london'un Martin Eden kitabından sonra en beğendiğim kitaplardan birtanesi...Zaman zaman kendimi Beyaz Diş 'in yerine koydum,düşünsenize Beyaz Diş küçük bir yavruyken (tabi onu hayal ediyordum o an ) mağarada bir süre sonra annesi tarafından yalnız bırakılıyor. Mağara'dan başka bir hayat penceresinin olduğunu bilmiyor. Biraz daha olgunlaştıktan sonra yavaş yavaş mağara'nın güneş bakan ağzına doğru yöneliyor ve anlıyor ki mağaradan başka bir dünya daha varmış ;Bilmiyor ki bu gördüğü güneşli dünyada insanların masum olmadığını .
Kitap kurdun gözüyle anlatıldığı için onun yaşadığı her şeyi sizde yaşamış oluyorsunuz sanki ve iç güdüleri o kadar baskın ki...
Kurdun insanlara karşı direnişi ve pes etmemesi beni çok büyüledi diyebilirim. Tam her şey altüst olurken tekrardan yaşama tutulması.
•Son olarak şöyle söyliyim:Beyaz diş sahiplerine bağlanmaya çalışıyor ama her seferinde sahipleri onu terk ediyor.
•Eminim ki sevgili okurlar biz Beyaz Dişe çok bağlandık onun yaşam mücadelesini unutmiyacaz.
Alıntı
•Yavru kurt insanlar gibi düşünseydi, hayatı, doymak bilmez bir iştahı doyurmaya çalışmak olarak özetlerdi. Dünyayı ise takip eden ve edilenin, avlayan ve avlananın,yiyen ve yem olanın bir sürü arzu ve iştahla dolu;düzensizlik ile şiddetin, açgözlülük ile kıyımdan ibaret bir kaosun acımasız, plansız ve sonsuz rastlantıyla birlikte tamamen körlemesine ve karmaşa içinde hüküm sürdüğü bir yer olarak görürdü.
Iyi okumalar:)
·
21 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.