Hakikatten ne ile yaşarız ne mutlu eder bizi. 82 yillik hayatının tümünü ilim irfan içinde geçiren her daim bir arayışta olan üstün zeka bile son nefeslerini büyük bir hüzün içinde büyük bir arayış içinde geçirmişse biz masum köylülerin hayat denen bu yolculukta cokta sansimiz oldugunu sanmiyorum dogru sapağı bulmak için. Hani kitaplar bir ömrün tecrubesi derler ya okuyanın içine işliyor üstadın her kelimesi betimlemesi karakteri... Bu kadar saf sakin yalın anlatılabilir mi bu kadar derin onemli hayati konular birdaha bilemiyorum.
Duygulanmamak elde değil. Tolstoyun insanlığa sessiz çığlığı,çağrısı bu kitap. Siz siz olun ustada kulak verin belki bir bildiği vardır. Okuyun okutun efendim. Saygılar