Ölmekte Olan Bir Adamın Distopyası
"Ama siz kardeşlerim, arada sırada da olsa kulunuz Alex'i hatırlayın. Amen. Bok püsür."
Kısa süre sonra öleceğini bilen bir insan, nasıl bir distopya yazar? İşte bu kitap bu sorunun cevabı niteliğinde. Zira Anthony Burgess en fazla 1 yıllık ömrünün kaldığını bilerek, aceleyle bu kitabı yazmaya koyuluyor.
Burgess bir yandan ölmekle meşgul iken, bir yandan da karısının o gittikten sonra geçinebilmesi için ona bir şeyler bırakma derdinde. Ancak son bir derdi daha var; son sözlerini söylemek. Bu son sözlerin özeti ise "kokuşmuş", "bok", "püsür" oluyor. Peki nedir bu kokuşmuş bok püsür? Dünya. Evet, Burgess gezegeni terk etmeye yakın tüm kinini kusuyor koca Dünya'ya. Eğitimi eleştiriyor, ahlak kavramını sorguluyor, güvende olmayışımızı vurguluyor, dinin anlamını araştırıyor, genel toplum yapısına büyükçe bir yumruk vuruyor. Ve tüm bunları yaparken "kardeşlerim" lafını hiç mi hiç esirgemiyor. Argo üslubu öylesine bir kullanıyor ki adeta sanat yapıyor, etkileyici bir boyuta çıkartıyor.
Kitabın anlattığı gibi bir nevi kobay olduğumuz bu hayatta okuyabileceğiniz en değerli, en fikir açıcı distopyalardan bir tanesi Otomatik Portakal. Hani "varoluşsal sancılar" geyiği vardır ya? Hıh, işte tam da o sancılara sürüklüyor okuyucusunu.
Anthony Burgess bir süre sonra kendisine yanlış tanı konulduğunu anlıyor. Kim bilir belki de bu haberi alınca kitaptakine benzer bir aydınlanma yaşamıştır. Ya da sevinci kursağında kalmıştır.
Ziyadesiyle bokun püsürün bol olduğu güzel bir kitaptı.
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.