Bazı kitaplar beni ağlatıyor. Bu kitabın da sonunda ağladım. Zeze’nin yaramaz olarak bilinmesi ama aslında her çocuk gibi o kadar normal davranışlarının olması. Kendini hep dışlanmış hissetmesi(ki bir çocuk için çok zor bir durum)falan oldukça güzel bir eser. Okudukça kendinizi Zeze hissedebilirsiniz. Aslında kitabı daha çok saran bölümlerden birisi Pırtuga ile olan dostluğu. Başlarda onunla arası iyi olmasa da sonradan birbirlerine olan bağlılıkları o kadar naif ki...Portuga’nın hastalanması ve ölümü ve de bundan oldukça fazla etkilenen Zeze. İşte kitabın can alıcı zamanları buralarda başlıyor.Ağlamaya kendinizi hazırlamalısınız. Son olarak söylemek gerekirse bir çocuk kitabı gibi görünüyor olsa da o kadar derin duygular barındırıyor ki...
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.