Bir aşk, bir dava, hiç'likten doğan sonsuz varlık ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi. Öyle bir adam düşünün ki idam sehpasına çıkmadan önce basamağı öpüyor sonra adım atıyor. Vücudundan akan kanı yüzüne sürüyor. Neden bunu yaptığı sorulunca da "Çok kan kaybettim, yüzüm sararırsa korktuğumu düşünmeyin, hem erlerin yüzüne yakışan en güzel renk gül rengidir" cevabını verecek kadar dirayetli duruşundan asla ödün vermiyor. Ve son nefeslerinde kanını dirseklerine kadar sürünce neden yaptığını soruyorlar yine ve cevap can alıcıdır: "Aşk abdesti alıyorum" ... Ve işte aşkın son nefesine örnek bir eser sizler için... İyi okumalar... Nur BeyzaCehennem Acı Çektiğimiz Yer Değil Acı Çektiğimizi Kimsenin Bilmediği Yerdir