Kitap yazmak cidden çok meşakatli bir iş ve sevgili yazarların, insanlar kitaplara bağlansın diye uğraştıklarının farkındayım. Kurguladıkları her bir olay sırf okuyucu daha çok heyecanlansın, olaylar okuyucu şok etsin diye yazılıyor farkındayım ama sevgili yazar sormak istiyorum sana, gerçekten her şey Ada ve Dawson için bu kadar zor olmak zorunda mı?!?!?! Dehşet içindeyim şu an tamam dedim mutlu oldular dedim, aman yarabbi bir tane gerçek cadı bir de ondan daha cadı bir kurt neler yaptı öyle.
Şimdi diğer bir duyguma gelirsek eğer ohhhhhh çok güzel oldu demek istiyorum.539 sayfa boyunca Dawson'u Ada'dan kıskandım resmen. Sanki kurt benimdi de Ada elimden almış gibi burun kıvırdım durdum
Duygu karmaşamdan anlamış olmalısınız ki kitap kesinlikle mü kem mel di. Hatta bence daha aksiyonlu olduğu için ilk kitaptan daha iyiydi. Herhalde bu böyle her kitap bir öncekinden daha iyi olacak şekilde devam edecek.
Kitap boyunca Ada gerçekten beni sinir krizine soktu. Hayır hayır, Dawson'u paylaşamadığımız için söylemiyorum bunu. Ciddiyim, bu ne inat ve laftan anlamamazlık be kızım dedim. Adam kurtlar birbirine ait dedikçe, sen benimsin dedikçe bu hala Thomas'ı koruma peşinde. Ben olsam kırk kere "Kusura bakma Thomas beyim kızıyor" demiştim.
Bu arada Dawson'da iyi ki kalp mührü varmış. Mühür kalkınca adam resmen Romeo kesildi. Ne diyelim hayırlı işler
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.