Sokratesin öğrencisi olan platon hocasının savunması esnasında söylemlerini kaleme almasıyla ortaya çıkan eserde sokratesin kendisine yöneltilen suçlamara karşı derin anlamlar içeren cevapları yer almaktadır.
Sokrates ilk olarak bilgelik ile suçlanmaktadır. Bu olay ise tanrının sokrates hakkında “ bilgedir” ifadesi ile başlar. Bunu duyan sokrates Tanrı benim bilge olmadığımı biliyor acaba bilmece nedir diye düşünmeye başlar. Sokratesin aklına parlak bir fikir gelir eğer kendinden daha bilge birisini Tanrının karşısına çıkarırsa onun bu savını çürütecektir. Zanaatkarlar, şairler ve politikacılarla görüşür. Sokrates bir bu görüşmelerin sonunda bilgeliklerini şu şekilde ifade eder “ ben onlardan daha bilgeyim çünkü onlar hiçbir konuda bilge olmadığı halde kendilerini bilge sanıyorlar ben ise hiçbir konuda bilge olmadığım halde bilge olduğumu düşünmüyorum, bu konuda ben onlardan daha öndeyim”. Sokrates burada tanrının bilmecesini çözer, tanrı sokrates bilgedir derken aslında bilgelik bana aittir insanların bilgelikleri ya çok azdır ya da yoktur demektedir ve bunu da sokratesi örnek göstererek yapmıştır. Soktares o günden sonra kendini bilge sanan kişilerle görüşüp bilge olmadıklarını yüzüne söylemeyi bir görev bilmiştir ve insanların nefretini kazanmıştır.
Sokratese yönetilen ikinci suçlama “gençleri yozlaştırdığı “ yönündedir ama sokrates “ büyük bir karanlık içerisindeyim ve benim yozlaştırdığım insanlardan bana kötülük geleceğini bildiğim halde yozlaştırmaya devam ediyorum öyle mi ? “ diyerek kıvrak zekası ile bu bulmacanın içinden de çıkmayı başarır. Yine Melatosa yönelttiği sorularla “tanrılara inanmadığı” yönündeki iddaları çürütmeyi başarır.
Sokrates kendisini at sineğine benzetir devletin başına musallat olan at sineği, görevi insanları sürekli uyararak onları iğneleyerek harelete geçirmek olduğunu düşünür. Bütün bunları ölümü göze alarak yapması da “iyi bir şey yapan ölümden korkmamalıdır “ düşüncesiyle örtüştüğündendir.
Soktates idam cezasına çarptırılmıştır
En son olarak halka şu şekilde seslenir ;
“Oğullarım büyüdüğünde eğer zenginlik ya da herhangi bir şeyin peşinde koşarlarsa, bir hiç oldukları halde kendilerini bir şey sanarlarsa tıpkı benim sizleri azarladığım gibi onları azarlayın. Bunu yaparsanız hem ben hem de oğullarım sizden adalet görmüş olur !”