Toplumun kanayan yaraları ve insanımızın sosyal gerçeklerini anlatan öyküler var. Dil ve üslubu çok güçlü. Kahramanlar, içinde bulundukları sosyal çevreyi çok iyi yansıtıyor, yapmacık durmuyorlar.
Lakin modern üslup kaygılarından mı bilemeyeceğim edebiyat yapma çabası ve teknikleri belki de kopukluk doğuruyor, akıcılığı zedeliyor. Okuduğun yeri bir daha okuyup bağlantıyı kurmaya çalışıyorsun. Bu da çok çok sıkıyor.
Fakat yazarın çok hümanist, iyi yürekli, evrensel bir insan olduğunu görüyorsunuz. En beğendiğim öyküler ise "Bataklık" ve "Geçkaldı Şermin Meyhanesi".
Şunu anladım: Üslup ve teknik kaygısı yazarları okuyucudan uzaklaştırıyor. Keşke bu kadar olmasa.
Livaneli'yi okurken bunu yaşamıyorum mesela. Gayet iyi.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.