Cellatlar gidiyor!
19. Yy ortalarında Fransa'nın yargı sistemi üzerinden 'idam' cezasının eleştirilerini içerir. Başlangıçta yazarı olmadan yayınlanmış ve tepki görmüş objektif değerlendirilememiş bir eserdir. Fakat Hugo, eserin ileriki dönemlere taşınıp daha farklı değerlendirileceği ve topluma ışık tutacağının farkındadır. Yazarın, suç işlemiş insanların bir hastalığı tedavi eder gibi ıslah edilerek topluma kazandırılması görüşünde olduğu açıktır. Döneminden çok daha ilerisine ışık tutan bir kitap. Sadece hukukçuların, psikologların değil her bireyin okuması gereken bir kitap. Bir suçu cezalandırma yönteminin eleştirisinden veya suç işleyenin idamıyla suç işlenmesine engel olunamayacağından ziyade insanın vicdanını da rahatsız eden bir yapıt.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.