Nasıl da kolay, elimde kahveyle, sıcak odamda böyle bir hikayeyi okumak. Hayır kolay değil aslında içim burkuluyor. 3 yaşındaki çocuğun ve daha çoklarının henüz neyin ne olduğunu anlamadan hayatın zorlu sularında bilmedikleri dalgalara kapılması(hem gerçek, hem mecaz), o ışıltılı gözlerinin savaş, açlık, sefalet görmesi ve yaşaması nasıl kolay ola bilir? O zaman bunları okurken de içimin parçalanması ve huzursuzluğum hiç bitmesin. Hiç bitmesin ki, içimde bir parça insanlık olduğunu bilip, azıcık avunayım.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.