Hayatımızı gereksiz bir sürü insan, obje ve varlıkla doldurduğumuz zaman bir müddet sonra dev bir yığın altında kalmış gibi hissediyoruz. O yığının altından çıkmak, kaçmak ve kendimizi daha özgür hissetmek hayali kuruyoruz. Ama o yığının içerisindeki her şeye gereksiz anlamlar yüklediğimiz için kaçmaya çalışırken farkediyoruz ki ayaklarımızda zincirler. Kendimi minimalist olarak tanımlayamam ve ileride de minimalist bir insan olacağım diyemem fakat bu kitabı okurken en azından hayatımın sadeliğini ve özelliğini korumaya devam edeceğim dedim. Az ve öz; sevdiğimiz şeylerle ve yorulmadan, en önemlisi yormadan yaşayabilmek.. Hayatta bundan daha güzel çok az şey var sanırım. İyi okumalar dilerim.
·
133 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.