kardeşim(13)in "abla oku çok beğenirsin" demesiyle tanıştık. şeker portakalı kadar güzel ve o duyguyu hissettiren bir kitaptı. benzerlikleri çoktu ama japon sarayı'nda hayal ögeleri daha ağır basıyordu. bazı yerlerde kopukluk yaşasam da sona doğru toparlandı her şey. ölüm ve ölümün kıyısında olmak, yaşarken değer görülmeyen eserlerin öldükten sonra kıymete binmesi olguları başarılı bir şekilde anlatılmış.