Montaigne- Denemeler'e dair..
Denemeler'in Montaigne'in ilk ve son kitabı olduğunu biliyor muydunuz?
Montaigne- Denemeler'i ilk okuduğumda ortaokuldaydım. Lisede bir kez daha okudum, üniversitede bir kez daha. Felsefe içerisine girip kişi kendini biraz daha olgun hissetmeye başladığında okursa eğer her kısım her başlıkta biraz daha kendinden bir şeyler buluyor. Bir Nietzsche hayranı olarak Felsefenin Tesellisi- Alain de Botton kitabının son bölümünün Nietzsche'ye ayrılan bölümünde Nietzsche'nin hayatında dört tane hayran olduğu kişi olduğu ve bunlardan birinin de Montaigne olduğu yazar. Bu satırları okuyunca yine ve yine Nietzsche'de kendimden çok şey bulduğuma kanaat getirmiştim. Denemeler kitabına tekrar dönecek olursak, benim için çok nadir üç dört yılda bir dönülüp tekrar edilmesi gereken kitaplar vardır. Belki de on parmağı geçmez. Denemeler kitabı tanımlanması gerekirse tam bir başucu kitabı. Okunduktan sonra kitaplığa girip tozlanmayı haketmiyor asla. Öğretiler mi denir deneyimler mi denir bilgi akışının sayfalara vurumu mu denir nasıl söylenir bilmiyorum lakin bu kitap benim listemin çok üstlerinde.
Okuyun. Okutturun. Hediye edin. Bu kitabı okumayan tek insan kalmaması gerektiği konusunda da aşırı iddialı bir cümleyle sonlandırmak isterim yazımı.
Satırlarda kaybolmanız dileğiyle..
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.