Nagihan'ın yazımını, özellikle Gençlik Serüveni'yle vermek istediği mesajları hep çok sevmiştim. Bu kitabı da seveceğimi düşünüyordum ama bu kadarını beklemiyordum. Ön yargıları söküp atan ve kör gibi bakmayı bırakmamı, gözlerimi açmamı sağlayan bir kitap oldu Dolunayda Açan Çiçek. Çok sevdim, Çiçek'i ve yaşadıklarını o kadar sahiplendim ki... Tekrar okusam her satırında gözlerimin dolacağını biliyorum. Artık sokaktaki çocukların yanından öylesine geçemeyeceğimi biliyorum. Bu kitabın beni daha iyi bir insan yaptığını biliyorum. Dünya o kadar geniş ve bakış açımız o kadar dar ki... Gördüğümüz şeyler göremediklerimizden çok çok az. Elimizi uzatabildiğimiz insanlar, uzatamadıklarımızın yanında çok daha az. Hepimiz el ele verirsek bir gün onları iyileştirebiliriz, dünyada daha fazla Çiçek olmasını önleyebiliriz ve çiçek açmasını sağlayabiliriz dünyamızın.
Son olarak da... Keşke yaptığın tüm iyiliklerin bedelini ödemek zorunda kalmasaydın Çiçek. Keşke dünya bu kadar kötü bir yer olmasaydı.
·
32 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.