Bir kitabı okurken aklının sınırlarının zorlandığını farkettiğinde o kitabın içinde olduğunu sanıyor insan. Kendimi kah M, kah Z, kah Gereksizyazar eyledim. Hepsinde ayrı ayrı düşlerim kesildi, içim sızladı, bükülen yalnız boynum değil belimdi de. On söz yazarın inceliğinin göstergesiydi. Ah dedikçe bir oh çektik. Yazarın da dediği gibi “sana kalbimi göstersem, yaralarıma hayran olursun.” Kendimin ya da yazarımın yaralarına hayran oldum. Güray abi’ye sevgi ve hürmet..
··
84 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.