Puan vermedi·400 syf.··Beğendi
···Okunma: 28 Aralık 2020 01:50 Yavaşça sindire sindire okuduğum bir kitap. Yaklaşık bir senedir okuyorum ve bittiğinde kendimi boşlukta gibi hissedeceğimi hiç düşünmezdim. İlk başlarda sıkıcı gelen ve bolca kızdığım Kafka’yı zamanla tanıyınca güzel bir bağ oluştu. Milene’dan gelen cevapları bilmediğimiz için bir boşluk oluyormuş gibi olsa da Kafka’nın zamanla samimileşmesi ve giderek içini açan üslubu sevdiriyor kendini. Bir süre sonra acaba karşısı ne demiş diye düşünmüyorsunuz. Günümüzde aranılan çokça fedakarlık yapılan, mesafelerin öneminin yersiz olduğu, nahif bir sevgiye şahit oluyorsunuz. Bazı cümleler kelebekler konmuş gibi adeta çiçek açtırıyor insanda.