Kitabı okumaya başladığım ilk andan itibaren etrafımdaki olaylara, seslere kendimi kapadım. Bunu istemsizce yaptım çünkü her satır her kelime beni cezbediyor ve içine çekiyordu. Zweig'in her kitabında olduğu gibi bu eserde de usta bir kalem kullanımı ile sadece okura anlatmak istediğini anlatıyor. Dolandırmıyor, gereksiz benzetmelere girmiyor. Her kitap da yaşadığım hissi tekrar yaşadım meraklı bir şekilde sonuna gelmek ama gelince içinde oluşan burukluk. Kitabın içeriğine değinecek olursak(spoi vermemeye dikkat edeceğim) ilk başta klasik bir aşk romanı gibi gelebilir ama asla öyle değil ilk cümlesinden son cümlesine kadar insan psikolojisine hitap eden bir eser. Bunu ise sadece aşkıyla var olan bir kadın üstünden yansıtıyor. Bence insanları etkileyen noktası da bu(spoiler) kadının çaresizce çırpınışları ve karşılık alamamasının yanında üzüntü duymamasıdır.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.