David Walton ilk kitabını çıkardığında tesadüf olarak karşıma çıkmıştı. Kuantum fiziğine meraklıydım ve polisiye romanıyla birleştiğinde ortaya güzel bir şeyin çıkacağını biliyordum. Öyle de olmuştu. İlk kitap tam tadında bilim ve aksiyon vermişti. Aynı zamanda Olasılıksız tadı veren bölüm bölüm başka pencerelere gitmesi kitabı sürükleyici kılan şeydi.
Süpersimetri de bu konuda geri kalmamış. Gayet akıcı ve ilginç bir kitaptı. Bu sefer bilimdeki bilgisini doruklara taşıyan yazar, bir babanın mirasını babasından daha zekice kullanan iki ayrı insan olan tek kız, dünyayı atalarımızın boşuna büyütmediği beyni ile kurtarıyor. İlk başta fazla ütopik gelmişti fakat kitapta dikkat çekmemiz gereken kısmın o olmadığını düşünüyorum. Bir aile faciasından sonra iki olasılığa ayrılan Alessandra hayatında bir kuantum hatasından dolayı tekrar birleşememiş. Alex ve Sandra olarak devam etmiş ve yıllar geçmiş. Birbirlerinden farklı olan iki kadın yetişmiş fakat ne Alex ne de Sandra eşinin kendinden farklı olduğunu gerçekten düşünmemiş. İşte son ana kadar, her şeyin sonu gelene kadar birleşmek istemeyen, olasılık dalgalarının çökmesini istemeyen bu klon kardeşler son dakikada birleştiklerinde dünyanın kurtulmasını sağlıyorlar. Bazen güçleri ayrı tutmak birleşmekten daha büyük zararlar doğurabilir.
·
381 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.