1933-1977 tarihleri arasında yaşayan, “Hikâyem uzundur ve bir o kadar da zor,” diyen Dr. Ali Şeriati’nin hayatı mücadelelerle geçmiştir. İranlı Sosyolog ve Fars Edebiyatı yazarı olan Şeriati’nin bu eseri fikir, aşk, felsefe, inanç, fedakârlık ve hepsine eşlik eden bir yalnızlık kitabı. Eserin kapağını açar açmaz “Sizi rahatsız etmeye geldim!” cümlesi karşılıyor bizi, önsöze mukabil. Elli sekiz bölümden oluşan her anlatıda, aslında rahatsız olmaya davet eden bir davetçi edası taşıyor her cümle. Evet, bir şeylerin rahatsızlığıyla yazılmış onca kelamın karşısında duyarsız kalabilmek kanaatimce zordur, kalabalıklar arasında yalnızlık çok zordur.Yalnızlığın derin ama çok derin sözleri varmış, gördüm. Boğaza düğümlenen, sessiz çığlıkları bir de. Yalnızlığın sessiz çığlıklarını duyan var mıdır? Yoksa sadece dile getirilince mi anlam kazanır sözcükler? Bir bakış tutmaz mı kurulmayı bekleyen bir cümlenin yerini. Sahi, “Mumu söndürdüğümüzde ışığı nereye gider?”
İyi okumalar...
·
468 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İnceleme için teşekkürler.. Benim de beğenerek okuduğum kitaplardan biri. Şeriatinin Fecr yayınlarından çıkan kitaplarında "Sizi rahatsız etmeye geldim" diye başlar. Yanlış hatırlamıyorsam onu da bir kitabında şöyle anlatır: Bir gün bir yerde cemaat toplanmış Şeriatiye konuşma yapması için teklif edilir.. Kendisi ekonomi vs konusunda konuşma yapar. Orada zenginin biri bundan rahatsız olur. "Beyefendi, bunları dinlemek için gelmedik, bizi rahatlatacak birşeyler söyleyin" der. Şeriati her zaman ki gibi mükemmel bir ifadeyle: "Ben uyuşturucu muyum sizi rahatlatayım" der. Ve ekler "Ben sizi rahatsız etmeye geldim."