·110 syf.····Okunma: 06 Ocak 2021 22:23 İçimdeki Yaz Bitti|Esra Karaduman Okay
Derleme.Öykü.Hikaye.Deneme. Hangisini söylemek istersiniz bilmiyorum ama ben acı okudum. Kırgınlık,şaşkınlık,kaybolmuşluk.
Görmeyi reddettiğimiz hayatların hikayesi. Sokakta karşılaştığımızda kafamızı çevirdiğimiz,haberlerde gördüğümüzde televizyon sesi kıstığımız,twitterda denk geldiğimizde aşağı kaydırdığımız insanların hikayesi.
Birbirlerinden çok uzak ama bir yerleri hep yaralı olanlar. Hayata nereden tutunmaya çalışsa oradan tekme yiyenler,elini atıp bu sefer olacak diye düşündüğünde oraların kuruduğu,adım attıkları denizlerin çekildiği,yürümek değil çalışmak istediği sokaklara alınmayanlar,çalışıp yine ellerinde kırık umutlarla kalanlar,hakkı yenenler,haklı olup dayak yiyenler,konuşamayanlar,konuşsa da bir işe yaramayanlar,ölenler,kalanlar,kaldığını zannedenler,kalması bir işe yaramayanlar,eksikler,yarımlar,başkalarının yarım bıraktığı hayatı kendine tamamlamaya çalışanlar,olduramayanlar,kaçanlar,kurtulamayanlarolduramayanlar,olduramayacaklar,kaderin gülmeyi bırak bakmadıkları. Ama ağlamayanlar.İsyan etmeyenler.Tamam diyenler,kafa sallayıp geçenler,vardır bir hayır diye düşünenler,konuşmayı hiç düşünmeyenler. Vazgeçenler.
Yukarıda saydıklarımı yaşayan kimbilir kaç hayat dağılmış bulunduğumuz her yere. Betimlemeler,vurgunun doğru zamanda yapılması gösteriyor size. Yazarın diliyle beraber savruluyoruz. Her bölüm bittiğinde bir acı daha ekliyoruz var olanlara. Kitap bittiğindeyse acı yumağıyız. Buruk bir gülümsemeyle üzülüyoruz tanıklık ettiğimiz hikayelere.
O kadar keyif alarak ve hissederek okudum ki her satırı içime işledi. Hiç unutamayacak olduklarımda eklendi arasına,öğrendiğim her hayat hem yara hem ders oldu bana. Görmekten vazgeçtiğimiz,itelediğimiz bu hayatlara kesinlikle bu harika anlatımla beraber eşlik etmelisiniz.
Hangisi benim cezam? Mutlak cehennem mi yoksa hiçe sayıldığım dünya cehennemi mi?
Hatırlayamadığı ya da hiç yaşamadığı bir uzak geçmişin huzuruyla yıkanıyordu içi bu ışıkları izlerken.
Aciz kovalamaca, kapanmayacak aralıklar, içimde büyüyen çığ... Hep birlikte oturuyorduk masada.
Birbirimize kalmıştık ya da ikimiz de ortada kalmıştık yine.