#okudumbitti
#ahmetümit
#agathanınanahtarı
#167sayfa
Selam canlar. Viktor Hugonun sefillerine küçücük bir mola verdim ve Ahmet ümitle kısa ama harika bir yolculuğa çıktım. Kemoterapi esnasında okumakta zorlanıyorum çünkü sefilleri eserin dilinin ağır oluşundan yada dikkatim dağıldığı dan değil tabiki kitabın ağırlığından
Neyse gelelim Ahmet ümit'e. Ya okudukça yazarın zekasına olan hayranlığım kat be kat artıyor. Bu kitabında diğer kitapları gibi uzun uzadıya anlatılan bir roman değil kısa ama etkili hikayelerle karşılaşıyoruz. Sade bir dille ve esprili anlatımıyla hiç sıkılmıyorsunuz.
En çokta tüm kitaplarında karşımıza çıkan o ters köşe sunuçlar hayranlığınızı artırıyor. Şu hikayesini daha çok sevdim diyebileceğim bir hikaye yok hepsi birbirinden güzel hele ki polisiye seviyorsanız. Ama şu kadarını söyleyeyim. "Arsadaki bacak" hikayesi bittiğinde istemsizce atılan kahkaha tüm gözleri üzerinize çevirebilir. Bir cinayet hikayesi nasıl kahkaha attırır dediğinizi duyar gibiyim. Sorunun cevabı kitapta
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.