Maritza Evans
@gooddayfordie
INTP,
Slytherclaw,
13,
Sinop,
İnstagram: gooddayfordie_
12 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Nereden başlasam bilemiyorum. Güzeldi, huzur verici, tebessüm yaratan bir kitaptı. Okuduktan sonta öylesine gülümseyerek tavana baktım çünkü... bilmiyorum, tekrar söylüyorum huzur vericiydi.
Olaylar, mesajlar, hikaye, karakterler vs. toz pembe birer düş gibiydi, bu kadar pozitif bir kitap okumamıştım daha önce. Baştan sona gülümsetmek için yazılmıştı adeta, öyle ki ben bu gereksiz sırıtmadan duygusal kısımlarda bile kurtulamadım.
Genç yetişkin türündeydi, yetişkin insanlara saçma gelebilir, bilemiyorum.
Aralarda geçen "Şövalye" kısımları özellikle çok hoşuma gitti. Altı çizilesi çok cümle vardı.
Basım kalitesini de çok sevdim, kapağı, posteri, ayracı çok güzeldi.
Olumsuz olarak İzmir'in (ana karakter) sanki karşısında ben (okuyucu) varmış gibi konuştuğu kısımlardaki mantıksızlığı söyleyebilirim. "Biliyorum çok acı çektin." Hayır çekmedim. "Ne yükler taşıdı senin sırtın" Yoo? "Sil göz yaşını" Ağladığımı nereden çıkardın?
Yani, cidden yazılardaki duygularda okuyan birisi için cidden harikadır. Varsayımları cidden yaşamış birisinin çok hoşuna gidecektir fakat ben bunları yaşamadığım için tuhaf geldi.
İçiniz dertliyse ele alıp okunulabilecek, sevimli, hoş, sıcak bir kitap kısacası. Öneririm
İnsana ne demek istediğini böyle dimdik yüzüne vuran, okuyucuya acımadan gerçekleri gösteren kitaplar nadir bulunur. Bu kitapta öyleydi bence.
Diyordu ki insana: "Yapabildiğinin en iyisini yap, fazla zaman yok." ama aynı zamanda da diyordu ki, "Yapamıyorsan kendini zorlamanın alemi yok."
Şu anda doğru anlayıp anlamadığımı sorguluyorum. Acaba bunu demek istemiyor mu? Ben mi çarpıtıyorum?
O zaman anlamı geçip, üsluba geleyim. Yalındı, gereksiz kelimelerden uzak, edebiyatın süsüyle püsüyle ilgilenmeden olayı anlatan bir tarzı vardı.
Çok, çok özgündü. Yani Peter Van Houten'in halini okuduğumda şok olmuştum!
Kitap, kanser hastası iki gencin aşkını anlatıyordu. İlk başta basit görünüyor olabilir ama okumayanlar için dağın bir de suların altındaki kısmı var.
Hayat mücadelesi, unutulmama çabası, dünyanın bir dilek gerçekleştirme fabrikası olmayışı...
Hele ki son bölümlere doğru gerçekleşen ölüme (spoiler olduğu için kim olduğunu söylemiyorum) inanamadım. Kitaptan gözlerimi alıp bir süre tavanı izleyip devam ettim.
Hazel'in annesine birazcık haksızlık yaptığını düşünmeme rağmen, mükemmel bir kız olduğunu kabul ediyorum. Hele ki haşlanmış yumurtanın neden kahvaltılık olduğu konusuna ben de kafayı taktım.
