Anzak eri Steve Moyle,korku filminden farksız olan su hatırasını şöyle hatırlıyordu: “Mataralarımızı kuyuya sarkıtırdık.Suda hep garip bir tat olduğunu söylerdik.Bir gün istihkâmcılar geldi,kuyudan aşağıya çengellerini salladılar.Çürümüş bir ceset çıkardılar”
Çanakkale buydu.