Grinin Elli Tonu, yüzeyde tutkulu bir ilişkiyi anlatıyor gibi görünse de aslında gücün, arzunun, kontrolün ve teslimiyetin birbirine nasıl karıştığını kurcalayan bir hikâye. Anastasia Steele’in
Umutlara duyulan güven ve mutlu son1000Kitap
Puan vermedi·224 syf.·
2026 13. kitabı
Özgüven umut beklemek duruşundan taviz vermemek dini inança (özellikle yardımseverlik fakirlere yardım etme zenginlere özenmeme ve benzeri tamahkarlık şükretme konularında ) duyulan güven ve sonuca ulaşmak konusunda, etkileyici ve sade bir dille olması her insanın yaşadığı hissettiği ayrıca burada benim özellikle fark ettiğim insanın geçmişinin geleceğini ne kadar etkilediği konusundaki yazarın farkında olarak ya da olmayarak bahsettiği konuları kaleme almasıdır.
Kısaca değerlendirme olarak sade ama duygusal anlamlar taşıyan, birbirinden kopmayı sayfaları ile anlatımııyla okuru sıkmadan ağzım noktalardan her ne kadar çelişkiler olsa da ilham alabilecek bazı noktaların olduğu bir roman olduğunu düşünüyorum…
Reklam
O kadar sıkıldım ki... Üzgünüm Anne Bronte ve sevgili Agnes...
Evet kitap bir klasik evet kitap bir dönem kitabı, döneme ait sınıf farklılıklarını, dönemin içindeki yaşam tarzlarını ve mürebbiyelik kavramını oldukça etkili biçimde gözler önüne seriyor. Fakat o kadar durağan ki, nerden nereye vardı deseniz bir cevabı olmayan bir hikaye. Adeta bir günlük okuyorsunuz ve takdir edersiniz ki sıradan bir mürebbiyenin hoyrat öğrencilerine rağmen sakin ve mütevazı hayatı bir noktadan sonra çok da ilginizi canlı tutamıyor.
Yazarın tercihi mi çevirmenin tercihi mi bilmiyorum ama cümleler o kadar uzun ki sonuna gelene kadar anlatılanı unutuyorsun. Ayrıca basımdan kaynaklı yazım hataları da sık sık karşınıza çıkıyor. İşin özü okuduğuma sevindiğim bir kitap olmadı diyebilirim.
Yazarın ve kardeşlerinin hayatı, Uğultulu Tepeler'i okuduktan sonra ilgimi çekmişti. Bu yüzden diğer Brontë kardeşleri de okumak amacıyla aldım kitabı. Ve bu hedefimi gerçekleştirmekten başka ne yazık ki bir katkısı olmadı bana...
Little tornado ve Evil overlord
Yine 10/10’luk, müthiş çerezlik bir kitap ile karşınızdayım! Ben kitabı okurken 5-6 saatte bitirmiştim. °❀⋆.ೃ
Minik bir Orta Çağ kasabası... ve ortada büyük ama gizli bir anlaşma.Kıvrak zekalı ana karakter, "Hiç neden şöyle yapmadın kızım?" diye sizi sinir krizlerine sokmadan, gayet mantıklı ve güzel kararlar veriyor. Diğer tarafta ise "morally grey" denebilecek bir erkek karakter (romantasy’nin tadı tuzu, klişesi artık zaten) var; kasabada en çok korkulan kişi kendisi. Ama o da hiç yormadan size kendini okutturuyor.
Karakterler arası diyaloglar acayip eğlenceli, yazarın mizahı harmanlama şeklini acayip beğendim. Zaten baştaki tanışmalarından sonra her şey tıkır tıkır ilerliyor. Bir️de bune ya böyle dediğim minik bir kurbağa var onun sahnelerini okurken artı olarak keyif aldım.Kitabın sonu biraz belirsiz bir yerde bitiyor benim için çok Wow dediğim bir kısım değildi ama 2.kitap Türkçeye çevirildiği zaman alıp okurum :)+Olarak yazar bence bu kötü adam muhabbetini çok güzel tiye almış^_^、
Evie zaten bukelamun gibi kız gittiği heryere uyum sağlıyor ikili dinamik görev yapma muhabbeti olarak da uyumlulardı ama arada sırada aralarında iletişimsizlik var gibi hissettim açıkçası-_-
Bildiğim kadarıyla birkaç kitaplık bir seri ve yeni kitaplar gelmeye devam ediyor. Evrene giriş için çoook güzel bir kitaptı! Ayrıca yazarın ilk kitabı! °❀⋆.ೃ࿔*:
Puan vermedi
Birkaç yıl evvel okuduğum bu kitabın incelemesini yapmadığımı fark ettim. Kitabın ana kahramanı Dorian sonsuz güzelliği ve gençliği aramaktadır. Bir gün Basil'in çizdiği portresine keşke ben değil de bu resim yaşlansa der ve dileği kabul olur ve böylece olaylar başlar. Ama sonunda tahmin de edildiği üzere bu isteğinin düşündüğü kadar güzel bir şey olmadığını acı bir şekilde anlayacaktır.
Kitabı bitirdikten sonra yazarın hayatını araştırdığımda Oscar Wilde' ın eşcinsellikten hapis yattığını, çıktığında Paris'e gidip bir otel odasında ölü bulunduğunu öğrendiğimde şaşırmıştım. Ayrıca psikolojide dorian grey sendromu diye bir şey olduğunu gördüm. Bu sendrom, kişinin kendi dış görünüşüyle aşırı ilgilenmesi ve yaşlanmanın getirdiği değişiklikleri sorun etmesiymiş, tam olarak kitabın ana konusu yani. Hayatın anlamı dış güzellikten, yaşlanmamaktan ibaret değildir. Ne kadar dış görünüşümüz bizler için önemli olsa da her insan bir gün doğar, büyür ve yaşlanır gerçeğini unutmamak gerekir. Her yaşanmışlık insanın yüzünde kalıcı iz bırakır. Umarım aldığımız her yaşın kıymetini bilip kendimizi yüz çizgilerimizle, yaşanmışlıklarımızla sevebilmeyi öğreniriz.
Herkese selamlar
Mihail Bulgakov ’un otobiyografik izler taşıyan ünlü eseri " 
Genç Bir Doktorun Anıları "(orijinal adıyla Zapiski yunogo vracha)
Bayramdan önce son çıkış gibi kitabımın yorumu ile geldim:)
Eğer Grey's Anatomy, House MD veya bizim buraların efsanesi Doktorlar dizisini elinizde kahveyle, heyecan içinde izleyenlerdenseniz; tıp dünyasının o yüksek tansiyonunu, ameliyathane odalarındaki "hayatla ölüm arasındaki o ince çizgiyi" seviyorsanız, bu kitap tam size göre!
Kitabımız devrim zamanı Rusyasında geçiyor. Karakışı aratmayacak kadar soğuk, kasvetli bir eylül günü, tıp fakültesinden yeni mezun olmuş 23 yaşında bir doktor, şehirde çoktan unutulmuş geleneklerin ve boş inançların hüküm sürdüğü uzak bir kasabaya gelir.
Devrim, büyük şehirlerin merkezlerinde hayatı ve zihniyetleri altüst ederken, bu genç doktor ülkenin ücra bir bölgesinde kadercilikle ve batıl inançlarla zorlu bir mücadeleye girişir.
Zor bir doğum, hassas bir cerrahi müdahale, uzaktaki bir hastaya ulaşabilmek için şiddetli bir kar fırtınasına rağmen göze alınan bir yolculuk, ağrılarını dindirmeye çalışırken morfinman olan bir meslektaş...
Genç doktorun gündelik hayatında karşılaştığı bütün zorlu sınavlar, Bulgakov'un elinde olağanüstü güçlü bir anlatımla, dram sınırlarında gezinen bir dokunaklılıkta öykülere dönüşür.
Medikal dramaları, hastane koridorlarındaki o yüksek tempoyu ve insan hayatı kurtarma mücadelesini izlemeyi veya okumayı seviyorsanız tam size göre bir kitap.
Tavsiye ederim..
Reklam
Reklam