• Korkma beni üzmekten,
    Üzüntü bende ruh hali
    Alışkanlık bir yerde,
    Hayal bile kuramazken kırıklığını düşünme!
    Sen beni mutlu etmekten kork
    Alıştırma fazla. Ya siyah ol ya beyaz!
    Gözlerinde beyazı yeni yeni bulmuşken yüreğim
    Lüzum yok karanlığa
    Gideceksen de aydınlıkta git
    Gözlerim kamaşsın.
    Hayalin hep beyaz kalsın
    Çünkü ben gri sevmem!
  • Acı veriyordu,bir gece vakti düşünmek diğer tüm günlerden daha fazla acıtıyordu. Tahammül mü yoksa sefer mi olacaktı adı bilmiyordum. Yerimde dimdik olduğum gibi acıyordum. Çok değildi az da değildi. Acının miktarı anlatılmazdı ve ben garip bir kadındım. Sevmem ben griyi, yarı net tesadüfleri ya da varolmamış fakat hayali kurulan mucizeleri de öyle. Ben çok şey anlatırım ve beni çoğu kez ben bile anlayamazdım. Ben öyle sıradan sebepsiz sonuçsuz acırım. Bu benim tabiatımın mutlu olma şekliydi yakalanmazdım,teslim olurdum. Devletim olmuştu acım ve ben bilirdim devletten kaçılmazdı. Birçok söz yazdım,bir defter şiir de. Ama kelimelerim zırhlıydı ve kimse bir şey anlamazdı,bastırmadım. En çok griyi ve herkesi sevdim. Buradaki herkes sizin bildiğiniz herkes değil. Di'li geçmişten konuşmacı yazı biçimine geçişim takdir edilebilir cinsteyken ben hala grideyim. Çok şeye şahit oldum ama başıma gelmediği için anlamadığım kelimesi çok bilindik bir şekilde kulağıma küpe olurdu ve ben istemeden kendime inanırdım,insanın kendine inanması inan kötü bir ruh hali,mümkün mertebe son gibi. Bende böyle biriyim diye sınırlamış birçok kuru insan iskeletiyle lakayit oldum hepsi birer aciz,birer korkaktı. Söylesem ben anlamazdım,söylemezsem insan kaçmış kalbim bedenime savaş açardı. Neyse konusu geçmişken söyleyeyim,hep de söylerim "Ne varsa öyle istemediğim her şey yapışırdı üstüme,gri gibi."


    İ.Z.