1000Kitap Logosu
Gürkan
TAKİP ET
Gürkan
@grkngr
Kerpiç koydum kazana Poyraz ile kaynattım Nedir diye sorana Bandım verdim özünü
Üniversite
229 okur puanı
10 Kas 2017 tarihinde katıldı.
207
Kitap
94
İnceleme
83
Alıntı
34
İleti
Tanıdığın kimse takip etmiyor
Ortak okuduğunuz kitap bulunmuyor
Sabitlenmiş gönderi
Yalnızlık
Hayır bir kış akşamı değildi öldürücü tipi yoktu.Soğuk bir sonbahar şafağı da değildi.Bardaktan boşanırcasına yağmur da yağmıyordu.Kötüydü hava.Biraz buhran gibiydi.Uyku havasıydı yani.Odamda oturmuş Western film kuşağının keyfini sürmekteydim.Kapım deli gibi vurmadı ama.İlginç hiçbir şey olmamıştı o gün.Olacak gibi de durmuyordu.Olmazdı zaten.Filmlerde olurdu bu gibi şeyler.Kim çalsın ki bu sıkıcı tipin kapısını delicesine. Bazen de romanlarda olurdu bunlar.Çarpıştık önce.Pardonlaştık(!)Kitaplarımızı topladık ve başladık deli gibi sevmeye.Hayır bunlar da olmadı.Sahilde hüzünlenmiş denizi izliyordum.Arkamdan yaklaşmadı şizofren imalatı dostum sessizce.”Nen var kuzum?” demedi.Bu da filmlerde olurdu.Sıradan olmayan insanların kendisine karakter edindiği filmlerde. Sadece sıradan biriydim.Kendimce özeldim evet ama yalnızca kendimce.Tanıtamamıştım özelliğimi insanlara.Değerimi bilmediler demedim.Zaten biliyordum sıradan bir insan olduğumu.Aynaya baktım.Hak verdim benden uzak durmaya çalışanlara. Bir gezgin de değildim.Düşmedim yollara.Düşemedim.O kadar cesur da olamadım.Sahilde hüzünlü oturan bir kızın yanına da gidemedim.Hep erkekler yüzünden.Korkuyordum bir kıza yaklaşmaya.Ya beni de onlarla kıyaslarsa?Kıyaslanmak istemezdim sığ insanlarla.Bu nedenle yaklaşmadım.Sohbete girmedim.Sustum.Film izledim.Bulmaca çözdüm.Evden işe işten eve misali yaşadım. Yolculuklar bana hüzün vermedi nedense.Neden hüzün yükler insanlar yolculuklara?Özellikle tren yolculuklarına?Ne vardı ki gidiyorduk tıngır mıngır.Halbuki trene hiç binmemiştim.Metroyu saymayın zaten.Kara tren bulsam belki binerdim ama tat bırakmadı bu hızlı trenler insanlarda. Acelem yoktu ki. Hiç olmadı.Acele edecek kadar sırtlanmadım sorumlulukları.Kaçtım hep.Uzak kaldım “Neden böyle yaptın?” gibi saldırgan sorulardan.Doğal olarak ödülüm de olmadı hiç.Dişimle tırnağımla kazandım diyemedim hiç?İstedim mi peki?Ne bileyim ben? Ne sıkıştırıyorsam kendimi… Gürkan
2
139
Gürkan
tekrar paylaştı.
#KADIN
Bakire kadınlar istiyorsunuz çünkü cinsel performansınızın kıyaslanmasını istemiyorsunuz.Edilgen ve tecrübesiz kadınlardan eş istiyorsunuz, çünkü hizmetinizi yaparken sözünüz geçsin istiyorsunuz. Her kadın bedenine hakkınız var gibi bakıyorsunuz, sahip olduğunuz kadınlara da başka erkekler aynı şekilde bakacak diye kadınlara hayatı zehir ediyorsunuz. Ben sana güveniyorum da çevreye güvenmiyorum diyenleriniz az değildir. Aşağılık kompleksinin adı oluverir kıskançlık, kıskançlığı sevgi yapan geri zekalılık. Özgür düşünen, güçlü, kişilikli kadınlardan korkuyorsunuz, çünkü ne kadar aciz olduğunuzla yüzleşmekten kaçıyorsunuz. Bir erkek her haltı yediğinde görmezden geliyorsunuz, ama bir kadın ''bedenim benimdir sana ne dese'' adını çıkartmaktan hiç gocunmuyorsunuz. Ahlakı kişilikte kaybettiniz, kadının apış arasında arıyorsunuz. Namusunuzu kadın kazandırır, nasıl bir erkek olduğunuz kadına göre ölçülür. Utanmanız ancak karınız "namussuzluk" yaparsa olur. Ödünüz kopar o yüzden tam bir tahakkümcüdür ruhunuz. Faşizm sizden başlıyor, zihniyetsizliğinizden farkedin. Sahi yaa siz erkek kalanlar, hala insan olamayanlar, cinsel organından yukarı çıkamayan kafalar, siz bu dünyada niye varsınız? Cahillikle övünen tek canlı olmak, kendinize nasıl bir hakarettir biliyormusun uz Beş bin yıldır Kadın; Kölenin kölesi. Ücretli kölenin evdeki hizmetçisi. Köylünün Namusu. Küçük Burjuva Aydınının içki sofrasında mezesi ve ilişki albümünde yeteneğinin övüncesi. Kapitalist pazarın Cinsel metası. Dindarın kapatması. Tanrının Şeytanı. Erkek Avcıların Gülü, Sözde Aşk Meleği . Oysa o , insanı "RAHMİNDE" varedip, yaratanı ! Emzireni, Emeği ile büyüteni, yani insan toplumunun sahibi... "John Saul"
186
2.055
Gürkan
tekrar paylaştı.
Felsefe
anlayamadığım çok şey var, ama ben anlayamıyorum diye sen istediğin bi şeyleri yapmaktan vazgeçemezsin ki. evet kabul ediyorum, bunu yaparsan aklım sende kalacak, üzüleceğim, dertleneceğim. seni düşünmeden tek bir anım bile geçmeyecek, kafam başka bi şey almayacak. hep huzursuz ve hep tetikte olacağım. kahve falı bile baktırabilirim belki. için kararmış der falcı, ben de kaç vakte kadar derim, üç vakte kadar der malum, canım sıkılır, boşver derim. sen bildiğini okuyacaksın diye ben haddimi aşarım, sen büyüyorsun diye, ben yerimde sayarım. senden başka kim olsa, ne halin varsa gör olacak her bir şey, senin için madem öyle istiyorsun öyle olsun olur. ama biraz daha geçsin be evladım, az daha soluk al ver şu alemde, sonra bütün kestirmeler benim olsun , sen bilirsin diye. Gürkan
1
72
Gürkan
tekrar paylaştı.
Yalnızlık
Hayır bir kış akşamı değildi öldürücü tipi yoktu.Soğuk bir sonbahar şafağı da değildi.Bardaktan boşanırcasına yağmur da yağmıyordu.Kötüydü hava.Biraz buhran gibiydi.Uyku havasıydı yani.Odamda oturmuş Western film kuşağının keyfini sürmekteydim.Kapım deli gibi vurmadı ama.İlginç hiçbir şey olmamıştı o gün.Olacak gibi de durmuyordu.Olmazdı zaten.Filmlerde olurdu bu gibi şeyler.Kim çalsın ki bu sıkıcı tipin kapısını delicesine. Bazen de romanlarda olurdu bunlar.Çarpıştık önce.Pardonlaştık(!)Kitaplarımızı topladık ve başladık deli gibi sevmeye.Hayır bunlar da olmadı.Sahilde hüzünlenmiş denizi izliyordum.Arkamdan yaklaşmadı şizofren imalatı dostum sessizce.”Nen var kuzum?” demedi.Bu da filmlerde olurdu.Sıradan olmayan insanların kendisine karakter edindiği filmlerde. Sadece sıradan biriydim.Kendimce özeldim evet ama yalnızca kendimce.Tanıtamamıştım özelliğimi insanlara.Değerimi bilmediler demedim.Zaten biliyordum sıradan bir insan olduğumu.Aynaya baktım.Hak verdim benden uzak durmaya çalışanlara. Bir gezgin de değildim.Düşmedim yollara.Düşemedim.O kadar cesur da olamadım.Sahilde hüzünlü oturan bir kızın yanına da gidemedim.Hep erkekler yüzünden.Korkuyordum bir kıza yaklaşmaya.Ya beni de onlarla kıyaslarsa?Kıyaslanmak istemezdim sığ insanlarla.Bu nedenle yaklaşmadım.Sohbete girmedim.Sustum.Film izledim.Bulmaca çözdüm.Evden işe işten eve misali yaşadım. Yolculuklar bana hüzün vermedi nedense.Neden hüzün yükler insanlar yolculuklara?Özellikle tren yolculuklarına?Ne vardı ki gidiyorduk tıngır mıngır.Halbuki trene hiç binmemiştim.Metroyu saymayın zaten.Kara tren bulsam belki binerdim ama tat bırakmadı bu hızlı trenler insanlarda. Acelem yoktu ki. Hiç olmadı.Acele edecek kadar sırtlanmadım sorumlulukları.Kaçtım hep.Uzak kaldım “Neden böyle yaptın?” gibi saldırgan sorulardan.Doğal olarak ödülüm de olmadı hiç.Dişimle tırnağımla kazandım diyemedim hiç?İstedim mi peki?Ne bileyim ben? Ne sıkıştırıyorsam kendimi… Gürkan
2
139