Huzurun olduğu yerdeyim,
Peki söyle, nedir bu içimi kemiren?
Yüzümü güldürmeyen,
Sanki hiç bitmeyecekmiş gibi gelen…
Ey benim dertli kalbim,
Ne zaman buğuların erir?
Ne zaman eskisi gibi olursun?
Hissedebilir miyim,
Eski gülüşlerini.
Yine yeniden.
“Kimsenin yüreğinde eskimiş ve neşesini yitirmiş bir umuttan başka bir şeye yer yoktu, insanları ölümü seçmekten alıkoyan ve yaşamaya duydukları basit saplantıdan başka bir şey olmayan şu umut vardı yalnızca yüreklerinde.”
“Çünkü birisini gerçekten düşünmek başka hiçbir şeyle, temizlikle, uçan sinekle, yemeklerle, kaşıntılarla, hiçbir şeyle ilgilenmeden, her geçen dakika onu düşünmektir.”