gül'den
@gueldena
photographer. dreamer. believer. lover of summer evenings and orcas.
100 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sinclair'in Max ile yaşadıklarını anlatan, konusu gereği okuması kolay ama çok yönlü bir eser Demian. İnsanın kendini arama yolculuğu. Sinclair ve Demian'in iç içe geçişi.
Kitabın kapağını kapattığımda kendime şimdi nasıl bir özet çıkarabilirim diye sordum ve bir süre öylece kalıp hakkında hiçbir şey yazamadım. Bazı yerleri tekrar tekrar okudum. Normalde kalbime dokunan yerleri işaretler, okumama devam ederdim ama bu defa işaretlediğim yerleri kolaylıkla geçemedim. Durmak, nefes almak istedim.
Ve bana göre aslında Sinclair'in en başından beri aradığı, ulaşmak için çabaladığı kişi Demian değil kendiydi. Çünkü eninde sonunda her zaman kendimizi ararız. Kendine ulaşmak, kendini tanımak insanın en önemli ve hatta tek amacı. Bu yolda bir ışık bu kitap. İyi ki okudum ve gönülden tavsiye ediyorum.
Reklam
Yazar genel olarak duygular üzerinde duruyor. Aşağıda kendime çıkardığım notlar var. Bu ve bu gibi birçok konuyu, detaylıca ve örnekleriyle kitapta bulabilirsiniz.
• Tüm duygular kabulümüzdür. Onları anlayışla ve samimiyetle kabul ettiğimizde duyguların şiddeti azalır. Duyguların iyisi kötüsü yoktur. Duyguları yüzünden kimse utandırılamaz.
• Düzeltici etkisi olacağını düşündüğümüz olumsuz sözler, alıcı tarafından bir ömür boyu taşınan yüklere dönüşür. Çocuklarımızın ömür boyu kalplerinde taşıyacağı yüklere sebep olmayalım.
Onları etiketlemeyelim.
• Samimi ve dürüst olmak. Her zaman doğruyu söylemek, kısa-net açıklamalarda bulunmak
• Öyle olmadığı halde miş, muş gibi davranmamak
• Konuşmaktan daha çok dinlemek
• Sorunun varlığında ders vermemek, çözüm aramak
Yanı başınızdaki hatta içinizdeki çocuğa bir iyilik yapmak için bu kitabı okumanızı öneririm. Ebeveyn olmak sürekli gelişim isteyen bir yolculuk ve bu eser harika bir yol arkadaşı.
435 sayfa ile su gibi akan bir roman Martin Eden.
Martin'in yazmaya olan tutkusu çok etkileyiciydi. Kitabı okurken, sana koşulsuz inanan, destekleyen insanların olmasının ne kadar kıymetli olduğunu düşündüm. Hayattaki zorlukları göğüslemenin o vakit daha kolay olabileceğini. Belki o zaman Martin'in yolculuğu da kitaptaki son gibi olmazdı.
Eğitim düzeyi yüksek ama kendini geliştirememiş insanları yakından inceleme şansı sunuyor yazar ayrıca. Her okumanın gerçek anlamda okuma olmadığını gösteriyor. Gerektiğinde bize öğretilen hikâyelere inanmayı bırakıp, onları değiştirmek hatta cesaretle yeni şeyler yazmak ve anlatmak oldukça önemli.
Her zaman umutla hatırlayacağım bir karakter oldu Martin Eden. İyi ki yolumuz kesişti. İyi ki okudum.
67 yaşındaki Trond'un şimdiki hayatına ve çocukluğuna misafir oluyoruz okurken. Babasıyla yarım kalan hikâyesinin etkilerini görebiliyoruz. Yüzeysellikten derinliğe bir yolculuk var yazarın cümlelerinde. Hatırladıklarımız ve hatırlamak istediklerimiz. Aynı zamanda yağmurda ıslanmanın hissi, ormanın, pişirilen yemeklerin kokusu, tomruklar ve soğuk havanın insanın yüzüne çarpan esintisi var. Bu durumları, o canlılık duygusunu hissetmek çok güzeldi.
Okuması keyifli, durağan konusuna rağmen sıkmayan bir romandı.
Elekes, Held ve Biro ailelerinin yaşamlarını Irén ve Henriett'in gözünden anlatan, insanı içine alan hüzünlü bir roman Katalin Sokağı. Savaşın bu ailelerin hayatlarını nasıl etkilediğini ve değiştirdiğini Magda Szabo yalın cümleleriyle ama yine vurucu bir şekilde aktarıyor. Yazarın Iza'nın Şarkısı kitabı da en sevdiğim kitaplardan biridir.
Romanda kaybedilen bütünlük kavramına, her bir karakterin sürüklenişine ve hayatlarının parçalara ayrılmasına şahitlik ediyoruz. Günümüzde bu insanların bedenlerinin nefes aldığını ama yaşamlarının geçmişte kalıp çoktan can verdiğini okumak çok üzücüydü. Iŕen bir bölümde kendilerini şöyle tanımlıyor: "Yan yana yürürken, bedenlerimizin yola aksettiği gölgelere takıldı gözlerim. Kolları bacakları olmayan iki taş beden yanı başımızda bizimle yürüyor gibiydi."
Bu hikâyede savaşın acı yüzü var. Ömür boyu bıraktığı izler ve eksilttiği hayatlar var. Kaybettiklerinin boşlukları hep kalacak ve onlar için hiçbir şey eskisi gibi olamayacaktı.
Ah Blanka! Sıcacık gülümsemen, gözlerinin yaşlarındaki o keder, hüzün ve usulca yanaktan öpüşlerinle, sen bu hikâyenin benim için en unutulmazısın. Son cümleye kadar senin kendi sesini bulmanı diledim.
Ayrıca yazarın birinci, ikinci, üçüncü ölüm diye nitelendirdiği insan hayatındaki aşamalı ölümler çok anlamlıydı.
Not: Kitapla hemen ilk sayfalarından itibaren bağ kurulması zor oluyor ama sonra açılıyor. En sonunda tekrardan ilk sayfalara dönmenin faydalı olduğunu düşünüyorum.
Reklam