Etik davranmaktan bir ödül beklemek de etik değildir. Ahlak felsefecilerine ve büyük ahlakçılara göre, ahlaki davranışın ödülü kendi içindedir. Kişinin doğru olduğuna inandığı bir davranışı yaptığını bilmesi yeterlidir. Ödül ve kazanç için yapılan içten hesaplı ahlaki davranış masum değildir. İyiliğin ödülü iyi bir şey yapmaktır. "İyi olduğum için bir şey kazanamadım" demek etik değildir. Çünkü iyiliğin kazanç için yapılması, samimiyet değil strateji göstergesidir.
Dilimiz düşüncemizi, düşüncemiz davranışımızı, davranışımız duygumuzu, duygumuz gerçeğimizi etkiliyor.
İç konuşmalarımızı olumlu yönde değiştirmek, gerçeğimizi de olumlu yönde değiştirir. Gerçekçiliği elden bırakalım demiyorum ama daha şefkatli, destekçi, pozitif bir iç ses bizi daha esnek ve güçlü kılar. "Benim gerçeğim bu" dediğimiz yönlerimizin de değiştiğine şahit olabiliriz. İçimizde güzel, geliştirici bir konuşma dili inşa edebiliriz.
Üstelik bu iç ses, dış sesimizi de olumlu etkiler. Çocuklarımıza da olumlu bir model teşkil ederiz. Peggy O'Mara, "Çocuklarla konuşma şeklimiz, gün gelir onların iç sesine dönüşür" diyor.