GÜL GÜLER

GÜL GÜLER
@gulguler
"Ne olmuştu da, 'Seninle dünyanın her yerine gelirim, diyen Müzeyyen, durduğu yerden çekip gitmelere başlamıştı."
Reklam
Ahmet Hamdi Tanpınar'a|
BAHÇELERDEN UZAK İstemem artık ışık, râyiha, renk âlemini, Koklamam yosma karanfille, güzel yâsemini. Beni bir lâhza müsâit bulamaz idlâle, Ne beyaz bâkire zambak, ne ateşten lâle. Beklemem fecrini leylâklar açan nîsânın, Özlemem vaktini dağ dağ kızaran erguvanın. Her sabah başka bahâr olsa da ben uslandım, Uğramam bahçelerin semtine gülden yandım.
17 HAZİRAN| "Çok şey geçti... Araya zaman girdi, mesafe de cabası. Sana çocuk gibi olduğum zamanlar da geçti. Müşkülüm olsa sarılacağım son insandın, o da geçti. Birine anlatırsam der bana: 'Neler geçmez ki...' Sadece geçen günler çuvala sığmıyor."
Kendine kucak arayan gövde Kendini yok eden gövde Yitirdin kendini işte Artık ne yurt sana Ne varolabiliyorsun başka evde. Bu mum medeniyetinde Bu metal öznede Bu cam sözde Ne yurt sana dil Ne şölen yeterince. II Ben büyüdüm Akasyalar öldü Üzgünüm. Dışınız çok kalabalıktı Beni içinizdeki zindana attınızdı Olur ya bir gün Suyu hatırlar şelale Şeytan utanmayı öğrenir ve Yüzleşir yüzünüz mevsimlerle Sırf bu yüzden büyüdümdü, Akasyalar öldü. III Karanlık suyun dibini göze aldım Sonsuzluğu göze aldım o yatakta Sen gittin ben bu balkonlara kaldım Metalin damara dayandığı nokta Şimdi söylüyorum dilimdeki küfrü
"Sana son mektubumu ayağı kırık bi at getirecek; beni unut, atı da vurman gerekecek."
Reklam