Baykuş Avazı, Gülnaz Eliaçık Yıldız’ın öykülerinde kurduğu içe dönük, sezgili ve yer yer tekinsiz dünyayı okura sessizce açıyor. Gerçek ile gerçeküstü arasındaki sınırların bilerek flu bırakıldığı metinlerde, insanın bastırdığı duygular, suskunlukları ve iç çatışmaları ön plana çıkıyor.
Yazarın dili sade ama yoğun; her cümle, anlamını bağırmadan hissettiren bir yapı taşı gibi duruyor. Öyküler, olaydan çok ruh hâline yaslanıyor ve okuru kendi iç sesini dinlemeye çağırıyor. Baykuş Avazı, yüksek sesle konuşmayan ama uzun süre zihinde kalan, dikkatli bir okuma talep eden nitelikli bir öykü kitabı.